One world

Donderdag 14 april 2011 was dé grote dag voor Aeneas en mij. Dat was de eerste dag in ons eigen huisje. Dit was eveneens de eerste donderdag van de paasvakantie. Bijgevolg hadden we ruim de tijd om onze draai te zoeken (en vinden) in onze woonst.

Ondertussen wonen we bijna 4 maanden samen en dat vinden we zalig. De taken zijn mooi verdeeld en verder is het puur genieten. De voorbije drie weken hadden we allebei vakantie. We zijn niet op reis geweest, hebben wel enkele uitstapjes gedaan, maar deze vakantie stond vooral in het teken van ons nestje. Er werd gewerkt in de tuin (o.a. hagen snoeien). De berging werd geschilderd en kreeg nieuwe rekken. Onze garage (die tot nog toe dienst deed als opbergruimte voor materiaal dat naar het containerpark moest) werd leeggehaald en nu kan de auto erin staan. Het lijkt misschien niet echt "leuk" om in je vakantie te werken in en rondom je huis, maar uiteindelijk geeft het enorm veel voldoening als je kunt genieten van het werk dat gebeurd is ...

Aeneas moet nog even werken, maar voor mij is het ondertussen vakantie. Tijd om het even wat rustiger aan te doen, al staat er ook wat werk op het programma. Onze studiefiches (met o.a. het overzicht van de leerinhouden) werden aangepast en dat zorgt ervoor dat heel wat cursussen, lessen, ... herwerkt of gemaakt moeten worden. De werkverdeling is ondertussen achter de rug en iedereen is verantwoordelijk voor enkele onderdelen.

Om niet constant bezig te zijn met schoolwerk, hebben we een weekje Ardennen gepland van 19 t.e.m. 23 juli. We gaan met de auto en we hebben zelfs speciaal een gps gekocht om gemakkelijk de weg te vinden. Een verslagje van die reis mag je hier verwachten als we terugkomen.

Ten slotte wil ik het nog even hebben over de titel van deze post, want Aeneas en ikzelf zijn verliefd geworden op een huisje. Het ligt in het dorp waar Aeneas woont en het ligt vrij dicht bij het station. Aangezien we allebei het openbaar vervoer nemen naar ons werk is dit een grote troef. Het is een bescheiden huisje op een klein stukje grond en het lijkt echt iets voor ons te zijn.
Al blijft het momenteel afwachten naar de vraagprijs. Het huisje zal uit de hand te koop komen en we lieten al weten dat we interesse hebben, maar alles moet natuurlijk binnen ons budget passen. Normaal gezien horen we komend weekend iets meer over de prijs. Duimen dat alles positief evolueert en dat er geen andere kapers op de kust komen. Al zouden we normaal gezien als eerste de kans krijgen. Het zijn spannende tijden zeg ik u!

Gisteren was ik samen met een collega een lokaal opnieuw aan het inrichten. Een klassiek klaslokaal werd omgetoverd naar een lokaal met eilandjes. Ideaal voor het onderdeel hardware dat in dat lokaal gegeven wordt. De studenten kunnen nu in verschillende groepjes werken aan één pc.

Onze baas kwam tijdens de werken even binnen. Hij kwam kijken wat we aan het uitsteken waren en nam ondertussen de tijd voor een babbeltje. Op een bepaald moment was hij alleen tegen mijn collega bezig. Hij moest nog iets vertellen over een student, maar kon niet meteen op de naam komen. Hij beschreef de student en plots zijn mijn collega: "Ah, die fli...". De zin werd vrij abrupt afgebroken. Ik denk dat mijn collega ferm op zijn tong heeft mogen bijten om het woord dat op zijn tong lag niet uit te spreken. Je kunt het woord waarschijnlijk wel zelf aanvullen als je weet dat het over een student gaat die nogal wat homotrekjes heeft. Ik vermoed dat mijn collega zich inhield omdat ik in het lokaal stond en omdat hij weet dat ik ook zo ene van die "soort" ben.

Achteraf vroeg mijn baas of ik de stoot van mijn collega opgemerkt had. Ik wist eerst niet waarover het ging, maar het ging over bovenstaande situatie. Ik had het uiteraard opgemerkt. Ik liet mijn werkgever weten dat ik waarschijnlijk niet gereageerd zou hebben, mocht mijn collega het woord toch uitgesproken hebben. Ik was aangenaam verrast toen mijn baas zei dat hij wel gereageerd zou hebben. Hij begrijpt niet dat iemand die nog geen 3 jaar ouder is dan mij zo een uitspraken kan doet. Zeker als je weet dat we in een onderwijsinstelling zitten waar zoveel aandacht wordt besteed aan diversiteit.

We hadden er nog even een open gesprek over. Ik was eerlijk gezegd geëmotioneerd door de positieve reactie van mijn baas. Het is een man met het hart op de juiste plaats.

Gisteren was ik bij Aeneas thuis en  zijn mama voelde zich te ziek om te koken. Op zich is dat geen groot nieuws, want dat gebeurt wel eens vaker. Bijgevolg moest Aeneas zorgen voor eten en dan sta ik toch telkens opnieuw te kijken. Oké, koken is misschien niet zoooooo moeilijk, maar hij doet het toch maar telkens weer.

Gisteren aten we kip met pasta, ananas en een sausje. De moeilijkheid ligt hem vooral in het maken van het sausje denk ik dan. Ik zou niet weten hoe eraan te beginnen, maar Aeneas weet vanalles uit de kasten te toveren en daarmee een lekker, pikant sausje te maken.

Het begint misschien wel eens tijd te worden dat ik ook leer koken, want op zich moet het toch doenbaar zijn? Al moet ik nu nog steeds besluiten dat hij kan koken dat ik waarschijnlijk meer moeite moet doen om het te leren ;-)

Je ogen open en dan je lief naast je zien liggen. Dat vind ik nu één van de leukste zaken aan samen slapen. En ik denk dat ik dat later (als we ooit alleen wonen) ook nog altijd fantastisch ga blijven vinden. Oké, je adem ruikt niet meteen fris als je wakker wordt en als de andere persoon heeft liggen woelen, dan kan dat jouw nachtrust wat verstoren. Al wegen deze factoren niet op tegen het gezellig naast elkaar wakker worden.

Ik ben ondertussen al een tijdje wakker, maar Aeneas ligt hier nog heel lief te wezen met zijn ogen dicht. Nu ik uit bed ben, heeft hij uiteraard het volledige bed ingepalmd. Ik zou er nog wel bij kunnen, maar hij ligt nu toch mooi in het midden van het dubbel bed. Dat zal zo nog een tijdje duren tot hij stilletjesaan wakker wordt. Als dat gebeurt, dan vraagt hij altijd eerst een knuffel. Ik ga er dan nog 5 minuutjes bij liggen en de kans bestaat dat hij daarna opstaat. Tenzij hij zin heeft om opnieuw in te dommelen. Ik vind het leuk dat hij hier zo graag uitslaapt, want tijdens de week moest hij meestal vroeg opstaan om te werken ...

Vandaag is ook een speciale dag, want dit blogje bestaat precies 1000 dagen en Aeneas wou dat ik het niet zou vergeten. Bij deze wil ik de lezers van dit blogje in de bloemetjes zetten! Dank aan jullie die dit blogje blijven volgen!

Voor mij is het vakantie en ik heb de voorbije dagen ook echt vakantie genomen. Het is fijn om even niet met school bezig te zijn, want hoe graag ik mijn job ook doe, af en toe moet ik er eens wat afstand van kunnen nemen. Ik denk dat dit geldt voor iedereen. Of je nu je job graag doet of niet.
In het weekend heb ik samen genoten met Aeneas. De voorbije drie dagen ben ik gewoon bezig geweest met dingen die ik zelf leuk vind. Gisteren was ik wel al begonnen met het beantwoorden van enkele e-mails en straks vlieg ik er weer helemaal in. Het wordt weer tijd om lessen en bijscholingen voor te bereiden. Daarnaast moeten er nog taken verbeterd worden en ik ben ook nog bezig aan een cursus voor één van de bijscholingen. Daarmee ga ik waarschijnlijk beginnen, want die cursus zou na de vakantie toch af moeten zijn en er is nog heel veel werk aan.

Verder kan ik jullie ook nog vertellen dat Aeneas gisteren twee wijsheidstanden heeft laten trekken. Ik ben er gisterenavond nog geweest om hem morele steun te bieden en dat kon hij zeker appreciëren. Hij heeft vannacht wel veel last gehad van de ingreep, maar vandaag zal hij normaal gezien gewoon kunnen werken.

Ten slotte kan ik ook nog verklappen dat ik een e-mail kreeg van iemand die een eindwerk maakt over mensen die een "dubbel leven" leiden op het internet. Vooral mijn vorige blog Two Worlds past binnen dat eindwerk. Ik heb al laten weten dat ik bereid ben om mee te werken en ik hou jullie zeker op de hoogte over hoe dat verder evolueert!

Meestal zijn Aeneas en ikzelf maximum twee dagen (in het weekend) na elkaar samen. In de grote vakantie kan dat eens wat langer zijn, maar tijdens het schooljaar moeten we het doen met die twee dagen. Het leuke aan dit jaar, is dat we voor de eerste keer niet moeten blokken voor examens in de kerstvakantie. We zijn dus allebei vrij (het werk voor onze job buiten beschouwing gelaten). Die situatie heeft ervoor gezorgd dat ik vrijdagnamiddag naar Aeneas thuis ging en dat hij die vrijdagavond mee is gekomen naar hier. Vandaag, dinsdagmorgen, is hij hier nog steeds en dat is nu eens ongelofelijk plezant!

Het samen zijn doet ons wel meer en meer smachten naar een huisje voor ons twee. Samenwonen is de logische volgende stap, maar een huisje vinden om te huren of kopen is natuurlijk iets minder evident. Het huren is wel haalbaar, maar uiteraard zouden we op termijn graag iets kopen.

PS: deze namiddag gaat Aeneas weer naar huis, maar met de feestdagen in het vooruitzicht zie ik hem binnenkort weer terug!

Het project dat de prof van Aeneas heeft ingediend werd afgekeurd. Bijgevolg ziet het er op dit moment naar uit dat Aeneas na het einde van zijn huidige project niet langer aan de slag zal kunnen bij deze prof. Jammer, want hij voelde zich er ondertussen al zo goed thuis. Dat zorgt er natuurlijk ook voor dat het nieuws nog harder aankwam. Toch zijn er nog enkele opties die bekeken worden, maar het was uiteraard leuk geweest indien het project er gewoon door was gekomen. Aeneas gaat vanaf volgend semester sowieso opnieuw solliciteren en dat is nu iets dat nogal vlug verveelt. Afhankelijk van hoe vlug er iets uit de bus komt natuurlijk.

Hoe dan ook, we laten het hoofd niet hangen! Het goede nieuws van de dag is dan weer dat ik vandaag mijn contract mocht afhalen. De procenten die ik al had worden vanaf volgend semester aangevuld. Weliswaar met enkele procenten die minder goed betalen, maar daar is het me niet om te doen. Het betaalt nog steeds oké en ik mag weer voor 100 % aan de slag. Wat wil een mens nog meer? Wel, een mens wil dat zijn vriendje hetzelfde geluk heeft, maar dat komt nog wel! Ik heb er vertrouwen in en ik weet dat jullie duimen :)

Het is de ziekte van de tijd. Iedereen heeft het druk en bij ons is dat niet anders. Aan de andere kant mogen we allebei in onze handjes wrijven dat we werk hebben, want in deze tijden van economische crisis is dat niet zo vanzelfsprekend. Open een krant, bekijk het nieuws en je hoort altijd wel iets over ontslagen, onzekerheid op de arbeidsmarkt, enz. Ook scholen moeten besparen. Dat hoor ik toch ook af en toe eens voorbij waaien bij ons, maar het heeft geen zin om je daarin druk te maken. Uiteindelijk liggen dergelijke zaken toch meestal buiten je eigen macht.

Blij zijn met wat je hebt en genieten van wat je allemaal mag meemaken is één van mijn persoonlijke leuzen. Neem nu de voorbije projectweek. Ik heb de kans gekregen om enkele leerkrachten in opleiding te begeleiden en zag hoe ze op verschillende vlakken gegroeid zijn. Daarnaast mag ik werken met mensen die op hetzelfde denkniveau zitten als mij en ik word er nog eens voor betaald ook.
Op persoonlijk niveau gaat alles ook goed. Aeneas en ikzelf genieten van elk moment dat we samen doorbrengen. We zagen elkaar vroeger enkel tijdens de weekends, maar nu zien we elkaar tijdens de week al eens vaker. Dit kunnen korte momenten zijn. Bijvoorbeeld wanneer we dezelfde trein naar het thuisfront nemen, maar iets is altijd beter dan niets!

En hoe gaat het met jou, beste bezoeker? Hopelijk ben je even gelukkig als wij op dit moment!

Ja hoor, wij leven nog steeds! Tijdens de vakantie nam ik het voornemen om hier vaker korte berichtjes te plaatsen, maar die illusie mag ik alweer opbergen, want zoals te verwachten viel neemt mijn eerste job heel wat tijd in beslag...

Ik kan jullie wel vertellen dat alles tot nu toe vrij vlot verloopt. Al moet ik daar meteen bij vertellen dat de komende twee weken het drukst zullen worden voor mij persoonlijk. Dan staan er het meeste lessen geroosterd per week. Daarna varieert het rooster wat meer ... Hopelijk blijft alles even leuk zoals nu en zullen de lessen vlotten zoals gehoopt.

Voor Aeneas kwam er ondertussen ook goed nieuws uit de bus vallen. Hij mag beginnen als coördinator van een vrij groot project binnen een universiteit. Veel meer kan ik er niet over vertellen, maar hij ziet het alvast ook zitten om eraan te beginnen! Zijn opdracht start vanaf 1 oktober ...

Stilaan beginnen de scholen wakker te worden, want het nieuwe schooljaar staat voor de deur. Het lijkt misschien vroeg voor zij die niet in de onderwijssfeer vertoeven, maar toch is het zo. De start naar het nieuwe schooljaar is genomen...

Zelf heb ik doorheen deze - voor mij persoonlijk - zalige vakantie de syllabi gelezen die ik gekregen had en de eerste vergadering komt er binnenkort ook alweer aan. Ik vind het allemaal heel spannend en hoop vooral dat het los zal lopen. Ik heb van enkele collega's al foto's gevonden online, maar toch zijn het één voor één nieuwe gezichten. Al heb ik er alle vertrouwen in dat het wel goed komt. Mijn motivatie is er en ik heb het gevoel dat ik in een warm team terecht zal komen. Voor zover ik dat kon uitmaken uit de gesprekken met het hoofd van onze groep.

Met Aeneas gaat alles ook goed. Gisteren had hij nog een sollicitatiegesprek waar hij een goed gevoel aan overgehouden heeft. Er zijn wel enorm veel kandidaten, maar we zien wel hoe dat evolueert. Eind augustus krijgen we iets meer te horen en rond hetzelfde moment krijgt hij te horen of hij mag doctoreren. Mocht de situatie zich voordoen dat hij moet kiezen tussen beide, dan zal dat een vrij moeilijke beslissing worden denk ik... Al wil ik hier niet op de zaken vooruit lopen. Laten we beginnen met te kijken naar de nabije toekomst, want vanavond is het nog eens tijd voor een BBQ! Weer een moment van genieten :)

Ik denk niet dat we het er hier ooit al over gehad hebben, maar eigenlijk zijn Aeneas en ikzelf al een ruime tijd verloofd. In die zin dat we onze liefde voor elkaar bevestigd hebben door middel van twee identieke ringen. Er staat nog geen trouwdatum vast, maar we zijn er oprecht van overtuigd dat we voor altijd samen zullen blijven. Niemand heeft natuurlijk die garantie, maar de ringen staan symbool voor die belofte van eeuwige trouw...

Hieronder een foto van de ringen. Onze handen rusten op de buik van Aeneas. Links zie je dus zijn hand en rechts mijn hand.

In het begin deed het een beetje raar om die ring constant rond mijn vinger te hebben, maar nu heb ik al last van het omgekeerde fenomeen. Wanneer ik de ring een tijdje uit heb, dan lijkt het alsof ik een stukje van mezelf mis. En dat is dan weer het gevoel dat ik heb wanneer Aeneas niet in de buurt is: gemis.

Solliciteren is een vak apart. Je weet nooit wat je precies moet verwachten en zelfs de best voorbereide kandidaat kan het vuur aan de schenen gelegd worden. Persoonlijk heb ik niet zo heel veel ervaring als het op solliciteren aankomt. Toen ik afstudeerde als bachelor lager onderwijs had ik één sollcitatiegesprek, maar op dat moment wist ik eigenlijk al dat ik verder zou studeren. Dat kwam in het gesprek ter sprake en zorgde er meteen ook voor dat de rest van het gesprek in een gemoedelijke sfeer verliep. Geen idee hoe het in het andere geval geweest zou zijn...

Nu, twee jaar verder en een diploma rijker, is de tijd van solliciteren er opnieuw. De voorbije twee weken mocht ik drie keer gaan solliciteren. Telkens bij dezelfde instantie en telkens voor een soortgelijke vacature... Er was vandaag nog een vierde sollicitatie gepland, maar die ging niet door. Niet omdat ik niet meer mocht gaan, maar om een heel andere reden. Na mijn laatste solliciatie voorbije maandag had men mij namelijk verteld dat ik de dinsdag meer nieuws zou krijgen of ik al één van de drie jobs zou krijgen waarvoor ik gesolliciteerd had. Indien dat niet het geval was, dan zou ik vandaag nog een kans krijgen, maar dat was uiteindelijk niet nodig! Maandagnamiddag kreeg ik al meteen telefoon. Ik kreeg de mooiste vacature van de drie! Mijn geluk kon niet op. Ik kan jullie alvast verklappen dat ik momenteel niet aan de slag zal gaan in het secundair onderwijs, maar wel aan een hogeschool ergens in België... Vrijdag mag ik gaan voor verdere besprekingen. Natuurlijk is er nog niets getekend en ik heb de job nog niet officieel, maar ik veronderstel dat het officiële papierwerk pas in september zal gebeuren en dat ik vrijdag wat meer informatie zal krijgen rond mijn taakomschrijving en de syllabi die gebruikt worden. Hoe dan ook, ik heb hun woord al en het wordt vrijdag alvast een spannende dag!

Tot zover het nieuws over mezelf, want ook Aeneas is volop aan het solliciteren. Natuurlijk zijn er minder vacatures voor hem. Toch mocht hij al twee keer opdraven voor sollicitaties. Bij de eerste sollcitatie werd hij niet weerhouden omdat hij zijn aggregaat nog niet volledig heeft afgerond (dat doet hij tijdens het volgende schooljaar). Daarnaast had hij ook nog gesprekken in Antwerpen, maar die hogeschool liet op de afgesproken datum niets van zich horen en dat was uiteraard nogal frustrerend. Ze zouden vorige week vrijdag iets laten horen, maar pas vanavond kreeg Aeneas een e-mail met daarin het nieuws dat hij niet langer weerhouden werd. Ik weet zeker dat zijn sollicitatie goed verlopen is, maar als er zoveel kandidaten zijn, dan kiezen ze waarschijnlijk iemand die dichter woont bij de hogeschool... Ergens is het ook een opluchting zei Aeneas, want de rit naar de sollicitatie duurde op zich al twee uren en als je dat elke morgen moet doen, dan zou dat na een tijdje waarschijnlijk erg zwaar worden...

Het is natuurlijk altijd jammer als je niet geselecteerd wordt en nu zeker als je weet dat ik wel al fulltime werk heb voor minstens een half jaar... Toch laat hij de moed niet zakken en blijft hij dapper solliciteren. Daarnaast hopen we ook nog steeds dat hij zal mogen doctoreren, maar het duurt nog tot en met september voor we meer weten over de beurs die daarvoor vrij zou moeten komen.

Naast het minder leuke nieuws wil ik toch even afsluiten met goed nieuws, want mijn schat heeft zijn studies afgesloten met een mooie 74,3%. Ik zeg het in % omdat ik meteen ook iets duidelijk wil maken. Aeneas heeft hard gewerkt en had gehoopt dat hij grote onderscheiding zou halen dit jaar, maar er was één prof (die nogal controversieel te werk gaat) die hem 10 op 20 gaf en daardoor haalde hij de 75% net niet. Bijgevolg greep hij net naast de grote onderscheiding. Hij was wel de eerste in rij van de onderscheiding, wat hem de zevende plaats (op een totaal van 69 studenten) opleverde! Ik ben dan ook megafier op hem. Je moet het maar doen!

Daarnaast weten we ook wel dat die punten er nu even toe doen en dat er daar later geen haan meer naar kraait, maar ik denk dat iedereen wel begrijpt dat het jammer is dat die ene prof maar een 10 gaf (alle andere punten waren 15 en hoger dit academiejaar... en ook vorig jaar lagen zijn punten al hoog). Ter info: de graad wordt berekend over de laatste twee masterjaren. Het enige nadeel is dat die punten ook meetellen als het over de kandidaten voor doctoraten en assistentschappen gaat, maar we gaan niet wanhopen. Ik ben er alvast van overtuigd dat er vroeg of laat een mooie job uit de bus zal vallen voor Aeneas! Ik duim voor hem en als jullie nu nog even meeduimen, moet het zeker lukken :)

Vrijdag was het zover. Toen mocht ik mijn voorlopig diploma afhalen aan de KHBO. Om te beginnen had ik de indruk dat de uitreiking minder lang duurde dan de vorige keer. Iets wat we alleen maar kunnen aanmoedigen, want uiteindelijk zit iedereen toch maar op één iets te wachten op zo een moment: het papiertje dat bevestigd dat je afgestudeerd bent...

De woorden vloeiden rijkelijk en ook de muzikale ondersteuning mocht er zeker zijn! De sfeer zat goed en de diploma-uitreiking ging voor het eerst door in het auditorium van de nieuwe campus. Het enige wat me een beetje stoorde was het feit dat het podium amper verlicht was... Veel kon je niet zien van de sprekers, zeker niet wanneer je tamelijk ver naar achter zat.

Tijdens het afroepen van de namen viel het me meteen op dat de graden van onderscheiding dit jaar lager lagen dan toen ik afstudeerde als bachelor lager onderwijs. Zelf hoopte ik op onderscheiding of misschien net grote onderscheiding... Uiteindelijk werd het onderscheiding en daar ben ik voor alle duidelijkheid heel tevreden mee. Achteraf hoorde ik wel dat ik niet zo ver van de grote onderscheiding af zat, maar wanneer je eenmaal werkt is er meestal niemand die zich nog afvraagt met welke graad van onderscheiding je afgestudeerd bent.

Hoe dan ook, ik mag mezelf nu bachelor en geaggregeerde voor het secundair onderwijs-groep 1 noemen en daar ben ik terecht fier op :D

Bij deze wil ik ook iedereen die mij gesteund heeft de voorbije 2 jaar bedanken. In het bijzonder mijn vriend Aeneas, mijn familie en iedereen die ons via deze blog steunt!

Het examen van Aeneas is goed verlopen en zo meteen komt hij mijn richting uit. Allemaal leuk nieuws en eindelijk weer tijd om wat te genieten van elkaar!

Wat vrijdag betreft: het is nu de tweede keer dat ik een diploma mag gaan afhalen bij de KHBO. En dat is ook leuk, al vind ik persoonlijk dat zo een uitreiking veel te lang duurt om goed te zijn :P

Aeneas is vertrokken naar zijn laatste echte examen. Het is een mondeling examen en hij zag het wel zitten. Ik ben alvast al aan het duimen!

Daarnaast is er nog goed nieuws, want Aeneas mag binnenkort naar een sollicitatiegesprek. Het enige probleem is dat dit gesprek op dezelfde dag doorgaat als de verdediging van zijn thesis. Er zitten slechts twee uurtjes tussen beide gebeurtenissen... Aeneas gaat alvast nog even polsen hoe lang het interview duurt en of het haalbaar is. Indien dat niet het geval is, dan hoopt hij dat het gesprek misschien verplaatst kan worden. We houden jullie op de hoogte!

Wie ooit mijn vorige blog gevolgd heeft, die weet dat er een tijd was dat het niet zo goed boterde tussen Aeneas en mijn mama. Gelukkig ligt die tijd al lang achter ons. Toen we dit weekend mijn broer gingen bezoeken op zijn peda, was het mijn moeder die voorstelde om nog eens te stoppen bij Aeneas in het terugkeren. Ze is het zo gewoon dat Aeneas hier ieder weekend zit, dat ze hem zou beginnen missen in de weekends dat hij hier niet is...

Ik denk dat mijn moeder ook altijd gehoopt had om in haar schoondochters bondgenoten te vinden. En dan heb ik het over bondgenoten waarmee ze zaken kan doen die eerder als vrouwelijk bestempeld worden, zoals bijvoorbeeld shoppen, uren kletsen, enzovoort. Achteraf gezien vervult Aeneas die "taak" ook bijzonder goed. Niet dat Aeneas uitgesproken vrouwelijke trekjes heeft, maar hij kan wel goed overweg met mijn mama. Een voorbeeld hiervan is wat wij noemen "bakkerij mama en schoonzoon". Mijn moeder moet heel vaak taarten bakken voor feesten binnen de familie en Aeneas is altijd de eerste om zich als hulpkok aan te bieden. Het zijn die kleine momenten die zorgen voor sterke banden tussen mijn mama en haar schoonzoon.

Het leuke is dat Aeneas daarnaast vaak zorgt voor een "persoonlijke touch". Een mooi voorbeeld hiervan is de taart die ze samen gemaakt hebben voor de verjaardag van een nichtje van mij. Aeneas had toen het idee om de taart te versieren met Smarties. Niet dat dit een nieuw concept is, maar wij hadden het zelf nog nooit gedaan. De taart zelf was trouwens ook een creatie van het creatieve duo. Want samen hadden ze de uitdaging aangegaan om chocoladepoeder (Nesquick) te gebruiken in hun chocoladetaart. Nog zoiets wat we zelf nog nooit geprobeerd hadden...

Dit alles vertel ik om duidelijk te maken dat dergelijke momenten mij ook gelukkig maken. Gewoon door te zien hoe goed zij het met elkaar kunnen vinden...

Vandaag heb ik mijn allerlaatste examen gemaakt. Nu is het uitkijken naar 19 juni, want dan krijgen we het diploma in handen. Een leuke job in het onderwijs is alvast het volgende wat op mijn verlanglijstje staat. Ik heb al heel wat sollicitatiebrieven rondgedragen en -gezonden, maar daar heb ik nog niet veel van teruggehoord. Het is natuurlijk nog vroeg en ik hou jullie op de hoogte.

Ondertussen blijf ik duimen voor mijn liefste schat, want Aeneas heeft wel nog een examen en de verdediging van zijn thesis voor de boeg!

Aeneas was hier tijdens het voorbije weekend en vanavond vertrok hij terug naar huis. Ook al weet ik dat ik hem binnenkort terug zal zien, toch is afscheid nemen nooit leuk. Wat wel heel leuk was, is de boodschap die hij achterliet op mijn bureau...

Zoals ik al had aangekondigd staat er iets op til... Vanaf vandaag werken enkele bloggers binnen de categorie homo's/lesbiennes aan een gezamenlijke blog! Meer bepaald aan deze blog:

http://holebi.skynetblogs.be/

Het is geen blog waar we ons willen afzonderen. Het is geen blog waar we in hokjes willen denken. Het is wel een blog die holebi's wil steunen en die open staat voor dialoog met iedereen die tolerant tegenover holebi's staat.

Benieuwd wat dat zal geven? Volg ons dan op onze holebiblog of volg ons via andere informatiewegen zoals RSS en Twitter!

PS: Heb jij ook een blog binnen de categorie homo's/lesbiennes en wil je mee bloggen aan deze nieuwe blog? Stuur ons dan een e-mail via de e-mailbutton!

Samen werken tot een gat in de nacht (3:00) om daarna in elkaar armen in slaap vallen. Dat laatste gaan we nu doen. Slaapwel iedereen! Het leven kan mooi zijn :)

Er staat iets op til... maar ik hou het nog even stil!

Dan kan ik evengoed niets zeggen hé ;) Al is jullie nieuwsgierigheid nu misschien wel geprikkeld. Binnenkort meer informatie over een nieuw kleinschalig "project".

De lange pauzes tussen twee posts zijn op deze blog enorm groot. Dat kom vooral door het feit dat ik graag "boeiende" berichten wil plaatsen op deze blog. Niet zomaar over koetjes en kalfjes, maar over zaken die zowel die hard lezers alsook toevallige bezoekers kunnen appreciëren. Natuurlijk kan het zijn dat ik die zaken anders inschat dan jullie. Wie ben ik om te beslissen wat jullie wel of niet graag zullen lezen. Ik heb me - naar aanleiding van bovenstaande bedenking - voorgenomen om regelmatiger iets te posten op deze blog (ook als het dan toch al eens zou gaan over koetjes en kalfjes).

In het vorige bericht stond ik klaar om te beginnen aan de laatste stageperiode van mijn opleiding. Het waren 6 weken waarin ik goed moest doorwerken, maar het loonde de moeite. De stageverslagen die ik gekregen heb waren nog nooit zo goed. Een betere afsluiter had ik dus niet kunnen krijgen.

Aeneas is momenteel bezig met de laatste onderdelen van zijn thesis en ik ben ervan overtuigd dat hij die thesis mooi op tijd af zal hebben. Persoonlijk moet ik toegeven dat de teksten mijn petje te boven gaan, maar dat lijkt me eerder een goed teken. Dat wil zeggen dat hij op het goede niveau aan het werken is!

Tot binnenkort voor meer nieuwtjes! Al wil ik jullie vriendelijk verzoeken om me niet dood te slaan als het toch even zou duren voor de volgende post eraan komt ;)

Dag iedereen die hier toevallig nog eens voorbij komt fladderen... Om te beginnen kunnen we jullie vertellen dat alles goed met ons gaat. Zoals gewoonlijk is het wel druk, maar eigenlijk is het wel leuk om wat ritme te hebben in ons leven. Aeneas heeft weer les en is druk bezig aan zijn thesis. Ik (Elias dus) ben me dan weer aan het voorbereiden op wat normaal gezien mijn laatste stageperiode ooit zal worden!
Deze week was een overgangsweek, maar de twee weken daarvoor deed ik een interim (die meetelt als stage) in een leuke ASO-school. Die weken zijn heel goed meegevallen en ik hoop dat mijn volgende 6 weken in een TSO/BSO-school even leerrijk en interessant mogen worden als de twee weken die ik al achter de rug heb.

Ten slotte hebben Aeneas en ikzelf ondertussen allebei onze punten ontvangen van de voorbije examens. Aeneas heeft 15, 15, 16 en 17 op 20. Ik heb 16, 16, 18 en 19 op 20. Voor mijn twee vakken heb ik telkens een B voor stage. Goede resultaten dus voor allebei. En zeker voor Aeneas, want op universitair niveau zo een goede punten halen... Het is niet aan iedereen gegeven!

Ziezo, dat was een kleine update over hoe het met ons gaat. En hoe gaat het met jullie? Reacties zijn meer dan welkom hieronder!

Aeneas gaf me voor ons vijfjarig samenzijn gepersonaliseerde postzegels. Meer bepaald postzegels waar hij zelf opstaat tijdens onze trip van vorige zomer naar Parijs. Een leuke verrassing, want ik wist niet dat je postzegels kon laten personaliseren.

Hij wist me ook te verrassen door al de zaterdagavond te komen! Terwijl ik dacht dat ik hem de zondag pas zou zien. Ons vijfjarig samenzijn hebben we rustig gevierd, maar van elkaar kunnen genieten was dan ook wat we voorop hadden gesteld!

Morgen is het zover, dan is het 4 januari 2009. Voor de meeste mensen is dit een gewone zondag, maar niet voor Aeneas en mijzelf. Morgen zijn wij namelijk officieel 5 jaar samen. Dat moet gevierd worden hoor ik jullie denken! Daar hebben jullie gelijk in, maar het zal eerder bescheiden blijven, want we zitten allebei in de blok. Morgen zal dan ook vooral in het teken staan van studeren... Al zijn we wel van plan om de boeken toch even aan de kant te leggen en van elkaar te genieten!

We zijn heel blij dat we kunnen zeggen dat we bijna 5 jaar bij elkaar zijn. Het cliché "liefde is een werkwoord" klopt ook echt. Wij blijven werken aan onze relatie en onze voor elkaar liefde blijft groeien! Ik hoop dat we nog héééééééél lang mogen samen blijven...

We hebben zonet onze e-mailfunctie nog eens uitgetest, want die moet werken i.v.m. onderstaande post... én we kwamen tot de constatatie dat er een verkeerd e-mailadres ingesteld stond. Dit is nu aangepast. Mochten er mensen in het verleden ooit gemaild hebben via de knop aan de linkerzijkant, dan hebben we die e-mail jammer genoeg niet ontvangen... We houden nochtans van post, dus vanaf nu kan je je opnieuw volledig laten gaan ;)

Ik heb het er altijd moeilijk mee om mensen uit mijn omgeving ongelukkig te zien. Ik vind het globaal bekeken al geen leuke gedachte dat er ongelukkig mensen rondlopen. Het is dan ook jammer wanneer je moet vaststellen dat heel wat mensen echt ongelukkig zijn of zich niet goed in hun vel voelen. Dit is niet iets dat zich specifiek voordoet bij holebi's, maar ik ken alvast twee jongens die me vaak laten weten dat ze zich niet goed in hun vel voelen. Ze zitten allebei nog deels in de kast (naar familie toe) en dat doet er alvast niet veel goed aan. Al is dat zeker niet (alleen) de reden voor hun negatieve gevoel...

Beide personen zitten al boven de leeftijd van 24 jaar (als ik me niet vergis) en ze hebben allebei geen lief. Daar situeert zich dan ook meteen het grootste probleem (naast nog enkele ander factoren). Ze zijn vooral ongelukkig omdat ze niemand hebben. Niemand om hun geluk mee te delen en dus ook niemand om hun verdriet mee te delen. Ze werken allebei hard, maar vanaf dat ze de tijd krijgen om na te denken over zichzelf en over de toekomst die voor hen ligt, dan loopt het mis...

Hen raad geven is moeilijk. Zelf ben ik gelukkig en het is niet altijd eenvoudig om me in te leven in hun situatie. Ik denk gewoon dat hun negatieve ingesteldheid al een deel van hun probleem is. Ok, ze hebben allebei al wat tegenslagen gekend toen ze mensen wilden leren kennen. Maar niet elk contact dat je via het internet creëert kan uitgroeien tot een duurzame "relatie". Dat is gewoon een feit. Op internet kan iedereen tof lijken, maar lang niet iedereen is ook in het echt zo tof. Ik begrijp ook dat ze zich vaak tot het internet richten, want anders moet je als holebi al meteen op zoek naar locaties waar holebi's samenkomen. Iets wat ook niet altijd voor de hand ligt...

Wat ik uiteindelijk wil zeggen is dat je nooit mag opgeven. Ik begrijp dat het leven heel wat frustraties mee kan brengen en dat het niet altijd even gemakkelijk is om daarmee om te gaan. En toch moet je altijd geloven in wat er misschien nog op je weg ligt. Wensen dat je hier niet meer bent is geen oplossing, want wie zegt dat de dood (het onbekende) beter is? Pff, het is geen eenvoudig thema en ik zal het altijd jammer blijven vinden dat er mensen rondlopen die ongelukkig zijn...

PS: die twee vrienden koppelen is geen optie. Ik denk niet dat het een geslaagde match zou opleveren. Ze kennen elkaar trouwens al en ik denk dat zij daar hetzelfde over denken...

Ik ben niet meteen een grote chatter, maar op mijn msn zitten toch iets meer dan 150 contactpersonen. De ene ken je al wat beter dan de andere, maar ik laat zowat iedereen toe. Zolang ik maar geen last van hen heb! Een paar dagen geleden heb ik toch iemand geblokt en verwijderd na dit korte gesprekt. Op dat moment stond "nlyg" in mijn nickname ...

hij: wat is "nlyg"?
ik: een afkorting
hij: allééééé
ik: ;)
hij: en waarvoor staat het...?
ik: kan je et ni raden :P
hij: neen
hij: vandaar dat ik het vraag
ik: never let you go
hij: achzo
hij: nuja
hij: als jij graag penissen in je anus hebt, voor mij niet gelaten hé
ik: ok

Jullie kunnen waarschijnlijk wel raden waarom hij geblokt werd ;o) Dat hij het niet voor homo's heeft, dat kan mij niet echt iets maken, maar moet je dat dan op zo een manier duidelijk maken? Hij heeft nooit last van mij, dus wat kan het hem schelen. En hij zegt: "voor mij niet gelaten", dus waarom er dan in de eerste plaats ook over beginnen?

Het ergste is dat die jongeman ook leerkracht wil worden. Wat als hij ooit holebi's in zijn klas heeft? Hoe zal hij daar dan op reageren? Ik hoop dat hij toleranter is voor kleurlingen ... Dat je holebi bent kan je nog verstoppen voor zo een leerkracht, maar als je een ander huidskleur hebt, is dat nogal moeilijk. Ik zou er alvast niet graag les van krijgen.

Ziezo, dat is ook weer even van mijn hart :o)

Een tijdje geleden liet ik jullie weten wat er zo allemaal op ons programma stond voor de vakantieperiode. Ondertussen zit juli er bijna op en wordt het tijd om even terug te blikken.

Walibi of Bellewaerde

Er moest nog een keuze gemaakt worden tussen deze twee pretparken. Uiteindelijk werd het Bellewaerde en wij vinden Walibi achteraf bekeken leuker. Toch hebben we genoten van ons dagje uit en hebben we -zonder al te lange wachtrijen- de leukste attracties kunnen doorlopen .

Feestje van het orkest waarin Aeneas viool speelt

Zelf ken ik de mensen vanuit het orkest nogal oppervlakkig, maar dat hield me niet tegen om ten volle te genieten van dit feestje. De barbeque was lekker, de gesprekken waren leuk. Wat wil een mens nog meer :o)

Doop van een nichtje van Aeneas

Baby's zijn meestal vertederend en in dit geval was dat niet anders. Ik heb ook enkele mooie foto's getrokken van Aeneas en zijn nichtje, maar die ga ik hier niet publiceren ;op

15 juli de verjaardag van Aeneas

Aeneas kreeg naast tickets voor de musical Fame ook nog een fotoalbum met foto's van zichzelf die ik met het programma Gimp (lijkt op Photoshop, maar dan gratis) bewerkt had. We vierden zijn verjaardag aan zee en werden 's avonds door zijn ouders getrakteerd in een gezellig restaurantje.

Fame

Voor mij was dit de eerste musical ooit en ik denk dat dit bij Aeneas ook het geval was. Fame was goed, maar niet overdonderend. We hebben genoten, maar we moesten achteraf wel lopen om onze trein op tijd te halen. (Kleine misrekening aangzien we dachten dat de musical minder lang zou duren.)

Mijn kamer kreeg deze vakantie ook een nieuw kleurtje ...

De kamer werd gehuld in bruintinten en is echt héél mooi (al zeg ik het zelf). Met dank aan ons beste maatje voor zijn schilderwerk!

Wat staat er nog steeds op het programma?

• Een barbecue bij mijn oma begin augustus.
• Volgende week dinsdag vertrekken we met de ouders van Aeneas naar Parijs.

Veel meer plannen zijn er nog niet bijgekomen, maar mocht dat veranderen, dan horen jullie dat later nog wel ;o)