One world

Donderdag 14 april 2011 was dé grote dag voor Aeneas en mij. Dat was de eerste dag in ons eigen huisje. Dit was eveneens de eerste donderdag van de paasvakantie. Bijgevolg hadden we ruim de tijd om onze draai te zoeken (en vinden) in onze woonst.

Ondertussen wonen we bijna 4 maanden samen en dat vinden we zalig. De taken zijn mooi verdeeld en verder is het puur genieten. De voorbije drie weken hadden we allebei vakantie. We zijn niet op reis geweest, hebben wel enkele uitstapjes gedaan, maar deze vakantie stond vooral in het teken van ons nestje. Er werd gewerkt in de tuin (o.a. hagen snoeien). De berging werd geschilderd en kreeg nieuwe rekken. Onze garage (die tot nog toe dienst deed als opbergruimte voor materiaal dat naar het containerpark moest) werd leeggehaald en nu kan de auto erin staan. Het lijkt misschien niet echt "leuk" om in je vakantie te werken in en rondom je huis, maar uiteindelijk geeft het enorm veel voldoening als je kunt genieten van het werk dat gebeurd is ...

Aeneas moet nog even werken, maar voor mij is het ondertussen vakantie. Tijd om het even wat rustiger aan te doen, al staat er ook wat werk op het programma. Onze studiefiches (met o.a. het overzicht van de leerinhouden) werden aangepast en dat zorgt ervoor dat heel wat cursussen, lessen, ... herwerkt of gemaakt moeten worden. De werkverdeling is ondertussen achter de rug en iedereen is verantwoordelijk voor enkele onderdelen.

Om niet constant bezig te zijn met schoolwerk, hebben we een weekje Ardennen gepland van 19 t.e.m. 23 juli. We gaan met de auto en we hebben zelfs speciaal een gps gekocht om gemakkelijk de weg te vinden. Een verslagje van die reis mag je hier verwachten als we terugkomen.

Ten slotte wil ik het nog even hebben over de titel van deze post, want Aeneas en ikzelf zijn verliefd geworden op een huisje. Het ligt in het dorp waar Aeneas woont en het ligt vrij dicht bij het station. Aangezien we allebei het openbaar vervoer nemen naar ons werk is dit een grote troef. Het is een bescheiden huisje op een klein stukje grond en het lijkt echt iets voor ons te zijn.
Al blijft het momenteel afwachten naar de vraagprijs. Het huisje zal uit de hand te koop komen en we lieten al weten dat we interesse hebben, maar alles moet natuurlijk binnen ons budget passen. Normaal gezien horen we komend weekend iets meer over de prijs. Duimen dat alles positief evolueert en dat er geen andere kapers op de kust komen. Al zouden we normaal gezien als eerste de kans krijgen. Het zijn spannende tijden zeg ik u!

Gisteren was ik samen met een collega een lokaal opnieuw aan het inrichten. Een klassiek klaslokaal werd omgetoverd naar een lokaal met eilandjes. Ideaal voor het onderdeel hardware dat in dat lokaal gegeven wordt. De studenten kunnen nu in verschillende groepjes werken aan één pc.

Onze baas kwam tijdens de werken even binnen. Hij kwam kijken wat we aan het uitsteken waren en nam ondertussen de tijd voor een babbeltje. Op een bepaald moment was hij alleen tegen mijn collega bezig. Hij moest nog iets vertellen over een student, maar kon niet meteen op de naam komen. Hij beschreef de student en plots zijn mijn collega: "Ah, die fli...". De zin werd vrij abrupt afgebroken. Ik denk dat mijn collega ferm op zijn tong heeft mogen bijten om het woord dat op zijn tong lag niet uit te spreken. Je kunt het woord waarschijnlijk wel zelf aanvullen als je weet dat het over een student gaat die nogal wat homotrekjes heeft. Ik vermoed dat mijn collega zich inhield omdat ik in het lokaal stond en omdat hij weet dat ik ook zo ene van die "soort" ben.

Achteraf vroeg mijn baas of ik de stoot van mijn collega opgemerkt had. Ik wist eerst niet waarover het ging, maar het ging over bovenstaande situatie. Ik had het uiteraard opgemerkt. Ik liet mijn werkgever weten dat ik waarschijnlijk niet gereageerd zou hebben, mocht mijn collega het woord toch uitgesproken hebben. Ik was aangenaam verrast toen mijn baas zei dat hij wel gereageerd zou hebben. Hij begrijpt niet dat iemand die nog geen 3 jaar ouder is dan mij zo een uitspraken kan doet. Zeker als je weet dat we in een onderwijsinstelling zitten waar zoveel aandacht wordt besteed aan diversiteit.

We hadden er nog even een open gesprek over. Ik was eerlijk gezegd geëmotioneerd door de positieve reactie van mijn baas. Het is een man met het hart op de juiste plaats.

Gisteren was ik bij Aeneas thuis en  zijn mama voelde zich te ziek om te koken. Op zich is dat geen groot nieuws, want dat gebeurt wel eens vaker. Bijgevolg moest Aeneas zorgen voor eten en dan sta ik toch telkens opnieuw te kijken. Oké, koken is misschien niet zoooooo moeilijk, maar hij doet het toch maar telkens weer.

Gisteren aten we kip met pasta, ananas en een sausje. De moeilijkheid ligt hem vooral in het maken van het sausje denk ik dan. Ik zou niet weten hoe eraan te beginnen, maar Aeneas weet vanalles uit de kasten te toveren en daarmee een lekker, pikant sausje te maken.

Het begint misschien wel eens tijd te worden dat ik ook leer koken, want op zich moet het toch doenbaar zijn? Al moet ik nu nog steeds besluiten dat hij kan koken dat ik waarschijnlijk meer moeite moet doen om het te leren ;-)

Je ogen open en dan je lief naast je zien liggen. Dat vind ik nu één van de leukste zaken aan samen slapen. En ik denk dat ik dat later (als we ooit alleen wonen) ook nog altijd fantastisch ga blijven vinden. Oké, je adem ruikt niet meteen fris als je wakker wordt en als de andere persoon heeft liggen woelen, dan kan dat jouw nachtrust wat verstoren. Al wegen deze factoren niet op tegen het gezellig naast elkaar wakker worden.

Ik ben ondertussen al een tijdje wakker, maar Aeneas ligt hier nog heel lief te wezen met zijn ogen dicht. Nu ik uit bed ben, heeft hij uiteraard het volledige bed ingepalmd. Ik zou er nog wel bij kunnen, maar hij ligt nu toch mooi in het midden van het dubbel bed. Dat zal zo nog een tijdje duren tot hij stilletjesaan wakker wordt. Als dat gebeurt, dan vraagt hij altijd eerst een knuffel. Ik ga er dan nog 5 minuutjes bij liggen en de kans bestaat dat hij daarna opstaat. Tenzij hij zin heeft om opnieuw in te dommelen. Ik vind het leuk dat hij hier zo graag uitslaapt, want tijdens de week moest hij meestal vroeg opstaan om te werken ...

Vandaag is ook een speciale dag, want dit blogje bestaat precies 1000 dagen en Aeneas wou dat ik het niet zou vergeten. Bij deze wil ik de lezers van dit blogje in de bloemetjes zetten! Dank aan jullie die dit blogje blijven volgen!

Voor mij is het vakantie en ik heb de voorbije dagen ook echt vakantie genomen. Het is fijn om even niet met school bezig te zijn, want hoe graag ik mijn job ook doe, af en toe moet ik er eens wat afstand van kunnen nemen. Ik denk dat dit geldt voor iedereen. Of je nu je job graag doet of niet.
In het weekend heb ik samen genoten met Aeneas. De voorbije drie dagen ben ik gewoon bezig geweest met dingen die ik zelf leuk vind. Gisteren was ik wel al begonnen met het beantwoorden van enkele e-mails en straks vlieg ik er weer helemaal in. Het wordt weer tijd om lessen en bijscholingen voor te bereiden. Daarnaast moeten er nog taken verbeterd worden en ik ben ook nog bezig aan een cursus voor één van de bijscholingen. Daarmee ga ik waarschijnlijk beginnen, want die cursus zou na de vakantie toch af moeten zijn en er is nog heel veel werk aan.

Verder kan ik jullie ook nog vertellen dat Aeneas gisteren twee wijsheidstanden heeft laten trekken. Ik ben er gisterenavond nog geweest om hem morele steun te bieden en dat kon hij zeker appreciëren. Hij heeft vannacht wel veel last gehad van de ingreep, maar vandaag zal hij normaal gezien gewoon kunnen werken.

Ten slotte kan ik ook nog verklappen dat ik een e-mail kreeg van iemand die een eindwerk maakt over mensen die een "dubbel leven" leiden op het internet. Vooral mijn vorige blog Two Worlds past binnen dat eindwerk. Ik heb al laten weten dat ik bereid ben om mee te werken en ik hou jullie zeker op de hoogte over hoe dat verder evolueert!

Sms'en wissen, daar heb ik het nu eens moeilijk mee zie. En zeker als het gaat over berichten die Aeneas me gezonden heeft. Vaak zijn die berichten zo lief, leuk en ga ik er spontaan van smelten. Woorden die je raken kun je toch niet zomaar wissen? En toch raakt dat geheugen van die gsm telkens vol. Ik heb trouwens een gsm die alweer x-aantal jaar oud is en bijgevolg waarschijnlijk minder berichtjes kan opslaan dan de laatste nieuwe toestellen.

Als oplossing voor mijn probleem heb ik dan maar gekozen voor iets dat sommigen waarschijnlijk overdreven zullen vinden, maar toch ... Ik typ de mooiste sms'jes allemaal in één document. Met datum en tijd erbij, want sommige sms'jes hangen vast aan bepaalde periodes in onze relatie.

Het is gek dat ik zoveel waarde kan hechten aan zo een kleine zaken. Sommigen zullen me gek verklaren, maar als je iemand graag ziet, doe je wel eens gekke dingen. Gewoon omdat je het gevoel hebt dat het je liefde alleen maar groter maakt.

Gisteren waren wij 2192 dagen of precies 6 jaar samen!

Hiep hiep hoera voor onze relatie.

We posten dit nieuws pas vandaag, omdat we gisteren vooral van elkaar genoten hebben. Enkel het meest noodzakelijke werk werd gedaan.

Meestal zijn Aeneas en ikzelf maximum twee dagen (in het weekend) na elkaar samen. In de grote vakantie kan dat eens wat langer zijn, maar tijdens het schooljaar moeten we het doen met die twee dagen. Het leuke aan dit jaar, is dat we voor de eerste keer niet moeten blokken voor examens in de kerstvakantie. We zijn dus allebei vrij (het werk voor onze job buiten beschouwing gelaten). Die situatie heeft ervoor gezorgd dat ik vrijdagnamiddag naar Aeneas thuis ging en dat hij die vrijdagavond mee is gekomen naar hier. Vandaag, dinsdagmorgen, is hij hier nog steeds en dat is nu eens ongelofelijk plezant!

Het samen zijn doet ons wel meer en meer smachten naar een huisje voor ons twee. Samenwonen is de logische volgende stap, maar een huisje vinden om te huren of kopen is natuurlijk iets minder evident. Het huren is wel haalbaar, maar uiteraard zouden we op termijn graag iets kopen.

PS: deze namiddag gaat Aeneas weer naar huis, maar met de feestdagen in het vooruitzicht zie ik hem binnenkort weer terug!

Het project dat de prof van Aeneas heeft ingediend werd afgekeurd. Bijgevolg ziet het er op dit moment naar uit dat Aeneas na het einde van zijn huidige project niet langer aan de slag zal kunnen bij deze prof. Jammer, want hij voelde zich er ondertussen al zo goed thuis. Dat zorgt er natuurlijk ook voor dat het nieuws nog harder aankwam. Toch zijn er nog enkele opties die bekeken worden, maar het was uiteraard leuk geweest indien het project er gewoon door was gekomen. Aeneas gaat vanaf volgend semester sowieso opnieuw solliciteren en dat is nu iets dat nogal vlug verveelt. Afhankelijk van hoe vlug er iets uit de bus komt natuurlijk.

Hoe dan ook, we laten het hoofd niet hangen! Het goede nieuws van de dag is dan weer dat ik vandaag mijn contract mocht afhalen. De procenten die ik al had worden vanaf volgend semester aangevuld. Weliswaar met enkele procenten die minder goed betalen, maar daar is het me niet om te doen. Het betaalt nog steeds oké en ik mag weer voor 100 % aan de slag. Wat wil een mens nog meer? Wel, een mens wil dat zijn vriendje hetzelfde geluk heeft, maar dat komt nog wel! Ik heb er vertrouwen in en ik weet dat jullie duimen :)