One world

Sinds eind mei zijn Aeneas en ik op zoek naar een huisje. Ondertussen zijn we zo een vijftal maanden verder. In een vorige post (begin juli) hadden we het al over een huisje waar we verliefd op waren. We moesten toen nog wachten op de vraagprijs en de mogelijkheid om het huis te bekijken. Op het eerste gezicht zag het er goed uit! Het huis zag er veelbelovend uit. Het werd onderhouden en de ruimtes waren groot genoeg voor ons. Het was een bungalow met een stukje grond.
Iedereen (buren, kennissen, ...) had voorspeld dat dit huis op de markt zou komen voor 220000 euro, maar niks was minder waar. De eigenaars stelden de vraagprijs in op 290000 euro. Die vraagprijs viel tegen voor ons. We hadden zelf ook het gevoel dat dit huis niet zoveel waard was en vonden 250000 de maximumprijs. We zouden proberen om de vraagprijs nog wat terug te brengen, maar dat was uiteindelijk niet echt meer nodig, want de verkopers zijn na enkele weken teruggekomen op hun beslissing om het huis te verkopen. Een familielid zal nu in het huis wonen en het huren aan de andere erfgenamen. We hadden dit nieuws wel al min of meer verwacht aangezien alles lang bleef duren en daarnaast hadden de buren naast dat huis al zoiets opgevangen. Nog later kregen we ook nog te horen dat dit huis in bungalowstijl geschat werd op 240000 euro. Onze maximumprijs voor dit huis was m.a.w. realistisch.

Voor we het slechte nieuws te horen kregen, hadden we wel al beslist om verder op zoek te gaan naar andere huisjes. Alles wat in de buurt (van waar wij willen wonen) te koop stond en binnen onze prijsklasse lag, hebben we bezocht de voorbije maanden. Dat waren een tiental huizen die we uiteindelijk bezocht hebben. Ieder huis had zo wel zijn minpunten: onpraktisch ingericht, drukke baan, opstijgend vocht, verder van het station, ... De meeste huizen bleken toch niet echt voor ons te zijn. Tot we begin september naar een rijwoning in de buurt van het gemeentehuis gingen kijken. Deze woning lag in het centrum en ook nog eens dicht dicht bij het station. We vonden de ruimtes ideaal voor ons twee en werden stilaan opnieuw verliefd op een huisje met nog een mooi stukje tuin erbij. Om er zeker van te zijn dat we niet bedrogen zouden uitkomen, beslisten we om onze ouders mee te nemen en een tweede bezoek te brengen aan het huis. De enige opmerking was een klein beetje opstijgend vocht, maar blijkbaar viel dat zeer goed mee en kan het zeer eenvoudig opgelost worden. Wij waren uiteraard zeer blij met dat nieuws en we hadden het gevoel dat dit wel eens ons huis kon worden! Al waren we er op dat moment nog niet ... (zie volgende post voor het vervolg)