One world

Precies 8 jaar geleden gaven wij elkaar de eerste kus. Vandaag zijn we nog altijd gelukkig samen.

De akte zal verlijden op 29 november 2010. Vanaf dat moment worden wij de trotse eigenaars van ons eigen stekje!

In de tussentijd vind je ons tijdens de weekends wel eens in één van de vele meubelzaken die ons Belgenlandje telt, want wij zijn nog op zoek naar een mooie salon. De meeste andere zaken hebben we al (tweedehands) kunnen aankopen of kunnen we meenemen van thuis, maar een salon hebben we nog niet. De zoektocht is leuk, maar een keuze maken is niet evident. Aangezien het één van de weinige zaken is dat we nieuw aankopen, willen we natuurlijk ook dat het een salon wordt waar we beiden een goed gevoel bij hebben ...

Gelukkig wist de makelaar (zie vorige post) het goed aan te pakken. Hij kon op de verkoper inpraten, door alles uit te leggen in termen die de eigenaar van de woning zou verstaan, namelijk: elk gegeven vertalen in kosten of winst. Hij bracht aan welke kosten er allemaal op de eigenaar zouden afkomen als het huis nog veel langer te koop bleef staan. Aangezien er nu geen huurders meer waren, zouden alle kosten uiteraard voor de verkoper zijn. Daarnaast kon de makelaar ook uitleggen dat wij zelf het (kleine) vochtprobleem wilden oplossen. Indien we dat niet mochten doen, zouden we het huis niet kopen.

De makelaar wist nog 2500 euro van de vraagprijs te krijgen en dat was boven onze verwachtingen. Wij vreesden eerst dat we sowieso de volledige som zouden moeten betalen, dus gingen we vrij vlug akkoord met het nieuwe aanbod. Op 6 oktober 2010 werd de compromis ondertekend. Enkele dagen later volgde de lening. We waren al een tijdje aan het bankshoppen en wisten dat het bedrag haalbaar zou zijn voor ons.

Alles is vrij vlug gegaan en nu zijn wij de trotse eigenaars van onze droomwoning. Toch blijft het nog even wachten voor we erin kunnen. De huidige eigenaar zag het nog niet zitten om ons de sleutel te geven, ook al staat het huis momenteel leeg. De akte zal hopelijk eind november verlijden. Dan willen we er eerst enkele weken in werken, om daarna ergens in het begin van het nieuwe jaar erin te gaan wonen! We houden jullie op de hoogte!

We hadden ons droomhuis gevonden (zie vorige post) en lieten de makelaar en de eigenaars weten dat we sterk geïnteresseerd waren. Nu is het belangrijk dat we jullie even vertellen met wat voor eigenaars we te maken kregen. Het is een ouder koppel zonder kinderen, maar we weten dat ze veel eigendommen hebben en waarschijnlijk ook een spaarpot om U tegen te zeggen. De man, met wie we het meest te maken kregen, is altijd zeer vriendelijk. Alleen op het moment dat er over geld gepraat moet worden, is het soms iets minder aangenaam. Sowieso wou het koppel niks van de verkoopprijs af doen. We kregen van de makelaar te horen dat er ondertussen wel al 20000 euro van de originele vraagprijs was gegaan. Toch lag het gevraagde bedrag nog een beetje boven de som die wij voor ogen hadden. Aangezien we deze woning echt wilden kopen, hebben we gekeken of we aan de ene kant misschien toch nog wat van de prijs konden krijgen. Anderzijds konden we rekenen op de steun van onze ouders. Ze stelden zelf voor om ons vooruit te helpen.

Met de steun van onze ouders voelden we ons gesterkt, maar dat wou natuurlijk nog niet zeggen dat we meteen akkoord zouden gaan met de vraagprijs. Om wat af te krijgen van de vraagprijs, hebben we de eigenaars gewezen op enkele noodzakelijke kosten die nog zouden moeten gebeuren. Veel kosten zijn er (gelukkig voor ons) niet, maar op bepaalde plaatsen in de leefruimte zijn vochtplekken zichtbaar. Niks onoverkomelijk, maar er moet wel iets aan gedaan worden. We stelden voor aan de eigenaar om een gespecialiseerd bedrijf te laten komen en hen een offerte te laten maken voor het injecteren van de muren. Dat bedrag hadden we dan graag in mindering gezien en we zouden het vochtprobleem daarna zelf oplossen. In eerste instantie ging de verkoper akkoord, maar hij had wel al gezien dat wij nog subsidies konden krijgen voor het injecteren van die muren. Had hij zelf een mogelijkheid gezien om die subsidie nog te innen, dan had hij dat ook gedaan. Nu bleek dat enkel wij die subsidie konden krijgen, maar toch wou hij dat bedrag nog zelf ontvangen. Hij zou dus wat van de prijs doen, maar die subsidie moest in rekening gebracht worden.
Eerst waren we geneigd om akkoord te gaan met dat aanbod, aangezien we ervan uit gingen dat hij anders sowieso niks meer van zijn prijs zou doen. We waren daar ook voor verwittigd. Uiteindelijk is hij zelf teruggekomen op zijn voorstel en vanaf dat moment hebben wij de makelaar opnieuw ingeschakeld ... (wordt vervolgd)

Sinds eind mei zijn Aeneas en ik op zoek naar een huisje. Ondertussen zijn we zo een vijftal maanden verder. In een vorige post (begin juli) hadden we het al over een huisje waar we verliefd op waren. We moesten toen nog wachten op de vraagprijs en de mogelijkheid om het huis te bekijken. Op het eerste gezicht zag het er goed uit! Het huis zag er veelbelovend uit. Het werd onderhouden en de ruimtes waren groot genoeg voor ons. Het was een bungalow met een stukje grond.
Iedereen (buren, kennissen, ...) had voorspeld dat dit huis op de markt zou komen voor 220000 euro, maar niks was minder waar. De eigenaars stelden de vraagprijs in op 290000 euro. Die vraagprijs viel tegen voor ons. We hadden zelf ook het gevoel dat dit huis niet zoveel waard was en vonden 250000 de maximumprijs. We zouden proberen om de vraagprijs nog wat terug te brengen, maar dat was uiteindelijk niet echt meer nodig, want de verkopers zijn na enkele weken teruggekomen op hun beslissing om het huis te verkopen. Een familielid zal nu in het huis wonen en het huren aan de andere erfgenamen. We hadden dit nieuws wel al min of meer verwacht aangezien alles lang bleef duren en daarnaast hadden de buren naast dat huis al zoiets opgevangen. Nog later kregen we ook nog te horen dat dit huis in bungalowstijl geschat werd op 240000 euro. Onze maximumprijs voor dit huis was m.a.w. realistisch.

Voor we het slechte nieuws te horen kregen, hadden we wel al beslist om verder op zoek te gaan naar andere huisjes. Alles wat in de buurt (van waar wij willen wonen) te koop stond en binnen onze prijsklasse lag, hebben we bezocht de voorbije maanden. Dat waren een tiental huizen die we uiteindelijk bezocht hebben. Ieder huis had zo wel zijn minpunten: onpraktisch ingericht, drukke baan, opstijgend vocht, verder van het station, ... De meeste huizen bleken toch niet echt voor ons te zijn. Tot we begin september naar een rijwoning in de buurt van het gemeentehuis gingen kijken. Deze woning lag in het centrum en ook nog eens dicht dicht bij het station. We vonden de ruimtes ideaal voor ons twee en werden stilaan opnieuw verliefd op een huisje met nog een mooi stukje tuin erbij. Om er zeker van te zijn dat we niet bedrogen zouden uitkomen, beslisten we om onze ouders mee te nemen en een tweede bezoek te brengen aan het huis. De enige opmerking was een klein beetje opstijgend vocht, maar blijkbaar viel dat zeer goed mee en kan het zeer eenvoudig opgelost worden. Wij waren uiteraard zeer blij met dat nieuws en we hadden het gevoel dat dit wel eens ons huis kon worden! Al waren we er op dat moment nog niet ... (zie volgende post voor het vervolg)

Gisteren waren wij 2192 dagen of precies 6 jaar samen!

Hiep hiep hoera voor onze relatie.

We posten dit nieuws pas vandaag, omdat we gisteren vooral van elkaar genoten hebben. Enkel het meest noodzakelijke werk werd gedaan.

Ik heb me laten verleiden... Via ons e-mailadres kwam er wel eens een aanvraag om vrienden te worden via Facebook. Nu hebben we een gezamenlijke Facebookpagina:

Iedereen kan nu vriendjes van ons worden ;) Of het ons ding wordt valt nog af te wachten, maar we hebben al gezien dat in geval van nood dergelijke pagina ook weer kan worden afgesloten...

Hebben jullie ervaring met Facebook?

Samen werken tot een gat in de nacht (3:00) om daarna in elkaar armen in slaap vallen. Dat laatste gaan we nu doen. Slaapwel iedereen! Het leven kan mooi zijn :)

We hebben zonet onze e-mailfunctie nog eens uitgetest, want die moet werken i.v.m. onderstaande post... én we kwamen tot de constatatie dat er een verkeerd e-mailadres ingesteld stond. Dit is nu aangepast. Mochten er mensen in het verleden ooit gemaild hebben via de knop aan de linkerzijkant, dan hebben we die e-mail jammer genoeg niet ontvangen... We houden nochtans van post, dus vanaf nu kan je je opnieuw volledig laten gaan ;)

Via deze post zoeken we de Andy die volgende reactie heeft achtergelaten op onze vorige post:

"Ben zelf 25j vrijgezel en homo....Sja en verschillende keren op een punt gestaan van een beginnende relatie maar pijnlijk afgelopen. Ik zie graag de mensen gelukkig, maar ergens voel ik dan wel aan wat ik mis....hehehe Achja heb me der al lang bij neergelegd het komt wanneer het zal komen en komt het niet,so be it.....Ik amuseer dan zo ook wel :-)

Beste Andy, één van onze vrienden heeft je bericht gelezen en die herkende zichzelf in jouw reactie. Zie je het zitten om je gegevens door te geven zodat hij contact kan opnemen. Hij is vooral op zoek naar nieuwe vriendschappen en als daar ooit iets meer uit komt, dan is dat mooi meegenomen. Maar zo ver willen we nog niet op de zaken vooruit lopen. Voor het doorsturen van je gegevens mag je de e-mailfunctie gebruiken aan de linkerzijde van deze blog... Wij zorgen dan wel dat alles bij de persoon in kwestie komt. Waag de sprong zouden we zo zeggen. Lees je dit bericht en zie je het niet zitten om je gegevens door te sturen, laat het dan even weten in een reactie... Alvast bedankt!

Als er nog andere lieve homo's zijn die zichzelf herkennen de situatie van Andy en die ongeveer dezelfde leeftijd hebben... Stuur gerust ook je gegevens door. Niet dat we een datingservice willen beginnen, maar eenzame harten mogen niet alleen blijven ronddwalen...

Aeneas en ikzelf zijn ondertussen al iets meer dan 4 jaar en een half samen. We kenden enkele downs, maar vooral heel veel ups tijdens die periode. Er bestaan te weinig woorden om te kunnen vertellen hoe graag ik Aeneas zie. Altijd draag ik hem in mijn hart, bij alles wat ik doe. Hij is mijn gezonde verslaving, mijn zielsverwant, mijn alles.

Als Aeneas bij me is, dan voelt alles goed aan. Dan voel ik me goed en dan weet ik dat alles goed komt. Als hij bij me is, dan wil ik niet dat hij ooit vertrekt. En als hij dan moet vertrekken, dan mis ik hem vanaf dat zijn auto uit mijn zicht verdwijnt.

Als Aeneas niet bij me is, dan hoop ik dat alles goed met hem gaat. Dan hoop ik iets van hem te horen via telefoon, sms, internet, ...

Het is leuk om zoveel van iemand te houden. Misschien zal dat gevoel ooit wat afzwakken, dat kan ik niet voorspellen, maar ik hoop dat er toch altijd iets van over zal blijven. Aeneas is de man waarmee ik mijn leven wil delen! Dat staat al lang vast!

De "Stem op Aeneas" website bracht tot nu toe 44 stemmen op en dat is toch wel een mooi getal als we bekijken hoe weinig reclame er uiteindelijk voor gemaakt werd.

Het bloggen staat bij allebei weer op een laag pitje, want het is alweer mei. Dat is traditioneel de maand waarin heel wat taken ingediend moeten worden en het is natuurlijk ook de maand waarin de examens beginnen voor ons.

Op zo'n mooie dag als vandaag is het natuurlijk moeilijk om de concentratie bij al dat werk te houden. Buiten zitten zou op dit moment veel leuker zijn, maar de verplichtingen houden ons binnen. We hebben allebei een laptop en zouden dus buiten kunnen werken, maar dan hebben we teveel lawaai van de toch wel drukke straat die we naast ons hebben.

Hopelijk brengt de grote vakantie dit jaar ook mooi weer, dan zullen we er op dat moment extra van genieten! :o)

Nee, we zijn niet van de aardbol verdwenen. We zitten ook niet in een diepe grot onder de grond of in een of ander ver werelddeel. We zitten gewoon waar we altijd zitten. Tussen Brugge en Gent!  Met dat verschil dat we op dit moment allebei stage hebben.

Jullie hebben het al door. De stilte hier is te wijten aan de grote drukte die er momenteel heerst in ons leven. Maar klagen doen we niet, want de stage wordt door allebei als aangenaam, leuk, leerrijk, ... ervaren.
Het is niet zo dat we op dezelfde plaats stage lopen. Aeneas heeft stage in het tweede leerjaar in Gent. Elias volgt stage van het eerste t.e.m. het vierde middelbaar in een school in Brugge.

Voor Aeneas was het de eerste keer dat hij les moest geven in het lager onderwijs en waarschijnlijk is het ook de laatste keer, want hij studeert natuurlijk niet om onderwijzer te worden. Waarom dan stage in het lager onderwijs? Omdat pedagogen nu eenmaal ervaringsdeskundigen moeten zijn en eens zelf les geven hoort daarbij.

Elias studeert natuurlijk wel om zijn hele leven voor de klas te staan. Hoe het eraan toe gaat in het lager onderwijs weet hij ondertussen wel al. Het middelbaar daarentegen is een nieuwe uitdaging. Al begint hij er zich steeds meer thuis te voelen. Technologische Opvoeding is nog steeds het moeilijkste, want probeer maar eens om aan een tweede middelbaar uit te leggen hoe een klassieke thermische centrale werkt. En dat zonder al te veel in detail te treden en zonder het al te moeilijk te maken!
Informatica gaat dan weer heel wat beter. Al gaf hij vandaag een vrij chaotische les, maar iedereen kan eens een mindere dag hebben natuurlijk.

Nu zijn jullie weer up to date over ons leven, maar hoe zit het bij jullie? Plaats in jullie reacties de link naar jullie eigen blog zeker en vast of vertel ons gewoon in een reactie wat er momenteel staat te gebeuren in jullie leven. Wat interactie met de bezoekers van onze blog kan geen kwaad! 

Mijn eerste blog Two worlds is een vrij sobere blog. Het design ervan is niet standaard, maar veel aanpassingen werden er niet gedaan. Voor deze blog hadden we eerst het design van Two worlds overgenomen. Wij vinden de inhoud van een blog is immers belangrijker dan de lay-out ervan.

Toch hadden we zin in iets nieuw en het is wel leuk als een blog het oog ook iets kan bieden. Vooral ik (Elias) had zin om een nieuw design te gebruiken. Dit komt vooral omdat ik toevallig op Kieran's Design Blog kwam. Mooi initiatief vond ik die blog! Ik zag toen het design Let's Party en die template heb ik gedownload. De lay-out heb ik min of meer behouden, maar ik heb wel een nieuwe hoofding gekozen. Ik heb de header zelf gemaakt met foto's uit onze eigen collectie ;o) De tallentvolle jongen achter de piano is Aeneas. Het "gezicht" aan de rechterkant is dat van mij.

We weten dat het een vrij grote header is, maar we hopen toch dat het jullie wat kan bekoren ... Al hebben we zo het gevoel dat de trouwe lezers niet komen voor het design, maar voor onze belevenissen :o)

Ondertussen heb ik (Elias) de volgende twee stukjes van de puzzel ontvangen. Geen idee wat ik mag verwachten, maar volgens Aeneas is het overduidelijk voor mij wat het wordt ...

Het is een tijdje geleden dat ik (Elias) nog geblogd heb, maar onder impuls van Aeneas en heel wat trouwe lezers heb ik besloten om verder te bloggen... Two worlds mag dan wel definitief afgesloten zijn, hier op "One world" wil ik een frisse start nemen. Of deze blog even goed wordt als Two worlds valt nog af te wachten. Het zou aan de andere kant getuigen van heel wat hoogmoed om Two worlds als een goede blog te bestempelen.

Laten we gewoon stellen dat ik mijn best zal doen om op deze blog fijne postjes te plaatsen. Daarnaast zou het heel goed kunnen dat Aeneas deze blog mee zal helpen dragen door zelf berichten te posten! Op de vorige blog stonden er enkel postjes van Elias (al kon u veel reacties vinden van Aeneas...) Op deze blog gaan we samen aan de slag!

We hopen alvast dat u van deze blog zal kunnen genieten...

Groetjes
Aeneas en Elias